نيستش
نمی دونم کجاست!  
چه می کنه!
ولی می دونم که ندارمش ...
هيچ وقت نخواستم که تورو با چشمات به ياد بيارم
نمی خواستم که تورو تو گم ترين ِ آرزوهام ببينم
نمی خواستم که بی تو به ديوارا بگم هنوزم دوستت دارم
آخه تو هول و ولای پريشونيا تورو نداشتم
تو گير و دار ِ ، ای بابا
دلِ تو هيچ
حالمون خوش
ای بی مروت !
ديگه دلی ميمونه که جور دل کبوتر بتپه که با شما از جون زندگيش بگه؟
بگه که هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...

اگه صدا صدای منه
نفس اگه نفس تو
بذار که اون خوش غيرتاش بدونن
که دل ،
دل بابايی ، ديگه دل نيست !
ديگه دل نميشه
نه ديگه اين واسه ما دل نميشه ...

با صداي پرويز پرستويي